Bedenk heel goed wat je eist!

Het zijn weer verkiezingen. En ja hoor, hele volksstammen gaan  tekeer op de socials. Vrijwel allemaal met nepnamen, hondekopjes, nepportretten en soms ook wapentuig. En stoer dat het er allemaal aan toe gaat, allemachtig.

Het opmerkelijke is dat die stoere taal helemaal niemand meer overtuigt. Want ik vraag me af bij een extreemrechtse reaguurder: “Helpt het echt om iemand helemaal verrot te schelden en hem of haar uit te maken voor landverrader en dergelijke?” En als je iemand op links uitmaakt voor “linksmensch” of “woke”, dan is dat feitelijk een groot compliment. Want ja, die wil links zijn en ook meer gelijkheid en geen racisme. Daar staat “woke” tenslotte ook voor. Met zulke termen breng je iemand dus niet op andere gedachten.

En zit je op heel links en maak je een rechtse reaguurder uit voor het tegenovergestelde — fascist, racist of CIDI-verheerlijker — dan help je de dialoog ook niet echt vooruit. Zonde van de energie. Dus stop daar gewoon mee. Het schiet niet op, maar verziekt wel de sfeer.

‘Stommer’ zijn de mensen die eisen stellen waarvan ze zelf de gevolgen niet overzien. Gevolgen die hen uiteindelijk zelf hard kunnen treffen. Om dat te beseffen moet je wel een beetje vooruit kunnen en willen denken. Want wat je eist voor een ander, komt vroeg of laat ook op jouw bordje terecht.

Voorbeelden zijn mensen die belastingverlaging willen. “Ik wil daar niet voor betalen,” roept men dan. Maar ja, misschien willen anderen ook niet betalen voor jouw voorkeuren. En wat dan? Laten we eerlijk zijn: jouw wil is geen wet — maar die van een ander ook niet.

Er zijn mensen die pleiten voor het afschaffen van burgerrechten, omdat de mening van een ander hen niet aanstaat. “Keihard aanpakken, die XR-demonstranten,” hoor je dan bijvoorbeeld. “In de bajes ermee en de sleutel weggooien,” is dan de eis. Maar wat betekent dat voor jou, als je ergens niet mee eens bent? Wat betekent het voor jou als jou onrecht wordt aangedaan door de overheid? Dat betekent dus dat jij ook je demonstratierecht helemaal kwijt bent. Wil je dat dan echt? Wil je echt je eigen democratische rechten opgeven?

Dus — en dat geldt zeker ook tijdens de verkiezingen — bedenk heel goed wat je eist!

Dit bericht is geplaatst in Columns, Politiek, Sociaal. Bookmark de permalink.