Liever veilig en rust in de portemonnee dan spijt

Ik had mijn afscheid in stilte al genomen. De functie van klimaatburgemeester leek mij beter gegund aan een nieuwe stem, een frisse blik. Maar zie daar: ik mag nog een jaar. Niet omdat de gemeenteraad de afgelopen jaren zo stond te juichen, integendeel. De meeste raadsleden hebben weinig op met klimaatbeleid. Ze toonden geen interesse in de functionaris of in het onderwerp. Ze nemen stelling tegen schone energie en een groenere omgeving.  Ze noemen het ‘gekkigheid’, verspilling, of erger: een complot. De vorige burgemeester vond me maar lastig. Te veel visie, te weinig volgzaamheid voor deze gemeente. Maar hij is supersnel vertrokken. Hij zocht zijn geluk in Den Haag en liet de gemeente in de steek. Tijd voor een nieuwe bladzijde. Straks een nieuwe burgemeester en nieuwe gemeenteraadsleden, dus nieuwe kansen.

Wat me enorm blijft verbazen, is hoe hardnekkig sommige mensen vasthouden aan klimaatontkenning. Op sociale media is klimaatontkennig een waanzinnig sterke mening geworden, geen feit. Gerenommeerde klimaatwetenschappers worden weggezet als paniekzaaiers, economen als wereldvreemde dromers. Liever gelooft men een influencer met een zonnebril, een kale schedel, met grof taalgebruik en een ( in mijn ogen ondoordachte) mening dan iemand met een doctoraat en data. Zeg maar iemand die ervoor heeft doorgeleerd.

En stel nou dat die ‘klimaatgekkies’ gelijk hebben? Dat het écht misgaat? Wat zeg je dan tegen je kinderen? “Sorry, ik dacht dat het wel mee zou vallen”? Of: “Ik was veel te druk met TikTok filmpjes delen en het uitschelden van andersdenkenden”! We kunnen niet blijven gokken met de toekomst. Zeker niet als de inzet zo ontzettend hoog is.

Klimaatmaatregelen zijn geen straf. Ze zijn een investering. In schone lucht, in droge voeten, in betaalbare energie. En ja, uiteindelijk ook in rust in je portemonnee. Want wie nu kiest voor duurzaamheid, kiest voor zekerheid. Voor minder afhankelijkheid, minder schade, minder spijt.

Dus nee, ik ben geen roepende in de woestijn. Ik vertolk nog een jaar lang de  stem van de toekomst. En ik blijf dus nog even. Ik pleit voor liever veilig en rust in de portemonnee dan voor spijt

Verschenen in Weekblad Groot Nissewaard

Dit bericht is geplaatst in Columns, Politiek, Uncategorized. Bookmark de permalink.