Er wordt in de luchtvaartbranche wat af- en nagepraat over zogenaamde groene energie om de vliegtuigen erop te laten vliegen. Maar kan dit allemaal zomaar? Beluister hier een interview bij De Late Avond Nieuwsmagazine.
In de (download) Technology-Assessment-De-relevantie-van-de-productie-van-synthetische-kerosine-op-basis-van-CO2-uit-de-buitenlucht-voor-de-burgerluchtvaart, wordt daar antwoord op gegeven. Dr. ir. ing. Cees Blokhuizen uit Eindhoven zocht het uit voor u. Conclusie: Technisch kan het, maar de schaalgrootte zorgt voor enorme technische en maatschappelijke problemen. Er is ook nog een gigantisch geldprobleem en het vraagstuk waar je alle duizenden kerosinefabrieken wereldwijd laat. Lees verder
Wat een groot succes is dát, die tv-serie Woeste Grond. In de serie zijn we getuige van het leven op een boerderij in het oosten van het land. Het is zomaar een soort van inkijkje in een grote boerenfamilie, met alles erop en eraan. De serie wordt behoorlijk bejubeld en de acteurs en makers vaak in het zonnetje gezet. Het laat ook alle worstelingen zien die de boeren ondergaan. 
Vanzelfsprekend wens ik u het allerbeste toe in het nieuwe jaar. Ook de reaguurders die me voor van alles en nog wat uitmaken. Noemde u mij in 2025 o.a. in alle hoffelijkheid een cultuurnazi, aandachtshoer, NSB-er, landverrader of wenste u mij hartstikke dood? Het is u vergeven. We gaan dit jaar weer met een schone lei van start. Maar u mag mij gerust een moslimknuffelaar blijven noemen. Er is niets mis met knuffelen. 
Zo aan het einde van het jaar past wel een terug- en vooruitblik van de voorzitter van Schipholwatch. Daarbij past ook een welgemeende spijtbetuiging!
Er wordt hier wat afgezeurd. Over die vreselijke ‘buitenlanders’ die hele wijken overnemen. Ze zouden de huizen inpikken, de banen afpakken, hun eigen clubs oprichten, hun eigen winkels en supermarkten openen. Restaurants met een onleesbare menukaart, dokters die je niet vertrouwt. En dan die muziek: herrie waar je geen touw aan vast kunt knopen. 
Het zijn weer verkiezingen. En ja hoor, hele volksstammen gaan tekeer op de socials. Vrijwel allemaal met nepnamen, hondekopjes, nepportretten en soms ook wapentuig. En stoer dat het er allemaal aan toe gaat, allemachtig.
Het ziet er bijna naar uit dat illegaal verblijf in Nederland strafbaar wordt. Je zou bijna denken dat het een groot succes is, als je rechts X-end en Facebookend Nederland moet geloven. Het is daar haasje-over op dit onderwerp. Zelfs de SGP is enthousiast, waarbij ze het klaarspeelden om bij Nieuws van de Dag te vertellen dat de wetten nu getuigen van naastenliefde. Want ja, de heilsoldaten van het Leger des Heils werden gevrijwaard van strafvervolging.
Transparantie? Vergeet het maar in Nissewaard. Waar de Wet Open Overheid burgers recht geeft op inzage, maakt dit gemeentebestuur er een Wet Ondoorzichtige Overheid van. Misschien weet u het nog. Precies twee jaar geleden schreef ik mijn kortste column ooit: amper 200 letters en een stuk papier vol zwarte strepen. Kop: “Nissewaard: de wet potdichte overheid.” 
Zaterdag verscheen hier bij mijn favoriete internetdagblad Dagblad010 een column van Merel van Mourik. Nu heb ik gezocht naar haar profiel, maar ik kon haar niet vinden, dus ook niet welke deskundigheid schuilt achter haar mening. Dat is jammer.
Waar zijn we met z’n allen in hemelsnaam terechtgekomen? Waar zijn we met z’n allen mee bezig? Waar hebben de christenen hun rentmeesterschap verloren? Waar hebben gewone mensen het overzicht verloren? Waar hebben de mensen oorzaak en gevolg uit het oog verloren? Waar, waar, waar…?
Geert Wilders riep het al 7 jaar geleden in De Telegraaf: “Het is twee voor twaalf met de islam in Nederland, het is al bijna ochtend.” Twee voor twaalf, al bijna ochtend! Alsof er een woeste apocalyps op ons afkomt, compleet met hoofddoekengevaar, halal-invasie en shariapolitie op iedere straathoek. Zijn klokje tikte toen zo hard dat je zou denken dat Nederland elk moment kon instorten. “Pak je koffers, vrienden, de sharia staat voor de deur!”
Heel veel mensen, vooral mannen, roeren zich op de socials. Ze zijn boos, laaiend! En niet heel even maar de hele dag. De hele maand! Schelden en tieren op die “roverheid” die niets anders doet dan de burger uitpersen en bankroet maken. Het is verschrikkelijk! Op de radio, vooral bij BNR, wordt er meegegaan in speciale radioshows met die zwaar getroffen burgers. 
Ik zou nooit een klacht indienen tegen een columnist, maar nu voel ik me erg bedroefd, bedreigd en beledigd. Waarom verlaagt de kant zich tot het plaatsen van 
Las u ook met grote verbijstering het artikel in het AD, waarin stond dat de PVV zich terugtrekt uit de gemeenteraad van onze mooie gemeente? Hier thuis dacht men even dat ik water zag branden toen ik mijn favoriete krant opensloeg. Gekozen worden, uit elkaar vallen, gedoe rond een huiszoeking bij hun voormalige fractievoorzitter… en nu dit. Je zult maar PVV gestemd hebben, en je stem blijkt nu volledig verloren te zijn gegaan. 
De discussie over de A4-Zuid is als een hardnekkige mug in je slaapkamer: je denkt dat je er eindelijk vanaf bent, en daar is-ie weer. Laatst nog, een beschouwend stuk van Theo Teitsma in het AD compleet met de vraag of we het eiland nou eindelijk eens fatsoenlijk bereikbaar willen maken. En ja hoor, ik deed gezellig mee met het online reaguren, maar dan met enige nuance. De meerderheid riep in koor: “Schop in de grond!”, “ 
Besturen is mensenwerk, en fouten zijn menselijk. Maar wanneer dezelfde fouten zich blijven herhalen, wanneer de burger steevast het nakijken heeft, en wanneer “we zijn een lerende organisatie” het standaardantwoord is op kritiek, dan dringt zich een ongemakkelijke vraag op: wanneer is het eigenlijk examentijd?
Vandaag wordt er opnieuw gesproken over plannen om het openbaar vervoer gratis te maken voor een deel van de bevolking. Dit levert weer een enorme en miljoenen kostende bureaucratie op. Begrijp me niet verkeerd, ik gun de doelgroepen absoluut hun gratis OV. Tegelijkertijd wordt gesteld dat dit geen oplossing zou zijn voor de problemen in het OV. Het is hoog tijd dat we serieus overwegen om het openbaar vervoer volledig gratis te maken. Het kan, en het moet ook.
Ik heb mezelf weer eens gemarteld de afgelopen tijd. Ik heb opnieuw plaatsgenomen op de digitale tribune bij onze gemeenteraad, met – ik ben de tel kwijt – een gigantisch aantal (vooral) lokale partijen. Lokale partijen die elkaar flink de maat nemen, soms behoorlijk hardhandig. Dat vergt nogal wat van mijn gemoedsrust. 
Vandaag publiceerde dagblad Trouw een artikel over de dreiging van Amerikaanse luchtvaartmaatschappijen om naar de rechter te stappen als Schiphol moet krimpen. Ze willen onze overheid dwingen om haar plannen voor een beperking van het vliegverkeer te schrappen. Met andere woorden: buitenlandse bedrijven willen bepalen wat er in ons land gebeurt. 
Op sociale media, waaronder X en Linkedin, wordt soms gesteld dat wij niet openstaan voor discussie met andersdenkenden. Helaas mondt dit vaak uit in snoeiharde uitspraken online. Dit is echter een misvatting.
Ik word er wel een beetje horendol van hoor. Horendol van die mensen die zeggen natuurliefhebber te zijn, maar dat eigenlijk gewoon niet zijn. Ze zijn nadrukkelijk aanwezig bij de alternatieve media, maar ook in de centra van de macht: de Tweede Kamer, provincie en gemeenteraden. Het is natuur voor en natuur na, totdat je verder kijkt dan je menselijke neus lang is. 
De huidige Gaza-oorlog is een vernietigende strijd die vooral de burgerbevolking treft. Het ‘sterkste leger ter wereld’, zoals het Israëlische leger (IDF) zichzelf graag noemt, is inmiddels bijna 14 maanden bezig met het bombarderen, platwalsen en onbewoonbaar maken van de Gazastrook. Een gebied dat qua oppervlakte niet groter is dan de helft van Zeeuws-Vlaanderen. Stel je voor: een regio waar je in amper 20 minuten van Retranchement naar Sluiskil rijdt. Toch is het conflict na al die 14 maanden nog lang niet voorbij, en zijn de gijzelaars nog steeds niet gevonden.
Het was vorige week weer een woest weekje voor alle mensen die in Nederland zijn komen wonen of nazaten zijn van immigranten. Ze kregen weer van van alles de schuld. Ja er waren ernstige rellen in 020. Heel ernstige rellen. Rellen, waarbij je, als je het geluid van de tv uitzette, dacht aan een gemiddelde ontmoeting tussen voetbalhooligans van diverse pluimage. Vuurwerk, vernielingen, rennende jonge mannen. 
Er wordt vaak flink uitgepakt over de fantastische werkgelegenheid en de enorme economische impact van vakantievliegveld Zestienhoven. Honderden miljoenen euro’s en tienduizenden banen worden er dan in de strijd gegooid, alsof je als Rotterdammer straks zonder vliegveld geen droge boterham meer op je bord krijgt. Maar klopt dat beeld wel? 
Mensen die mij een beetje kennen weten dat ik me inzet voor mensen die onvoldoende stem hebben. Zo ben ik de trotse voorzitter van veruit de grootste bewonersvereniging op het gebied van vliegvelden. De vereniging kent men in de regio als BTV-Rotterdam Airport. Ik vertegenwoordig met alle liefde zo’n 4500 gewone mensen in de regio van Zestienhoven. 
Ik ben een katholiek opgevoede man. Ik schopte het zelfs ooit tot misdienaar. Daardoor weet ik dat we elkaar, geheel volgens de joods-christelijke traditie, met nieuwjaar alle goeds toewensen. We wensen zelfs “welbehagen” toe. Dus ik was er helemaal klaar voor, zo rond middernacht van de 31e december. Er zou zeker een reeks fijne wensen en complimenten mijn richting op komen. Dat gebeurde ook! 
De verkiezingen zijn alweer een maand achter de rug en de formatiepogingen zijn in volle gang. Ik vind daar eigenlijk niks van. Ik kijk ernaar met de spreekwoordelijke bak popcorn. Maar een paar dingetjes vallen me wel op.
Toen ik deze eerste woorden schreef dacht ik: wat doe je nou? En toch laat ik de opening staan. Ik wil het wel uitleggen. Kijk, ik heb geen kinderen, ik ben in de herfst van mijn leven en Ik heb een aandoening waardoor ik 2050 niet kan halen. En toch bemoei ik me in een discussie over dat jaartal. Want willen we deze aarde nog redden van een klimaatramp moeten we aan de slag, en niet zo’n beetje ook. 
Om de paar jaar komen dezelfde onderwerpen voorbij. Het lijkt net of er nooit iets verandert en of er nooit iets wordt geleerd van de vorige keer. Verbazingwekkend!
Het lijkt wel amusement in de talkshows. Men speculeert er wat op los wat Israël gaat doen met Gaza. Opgewonden roept men dat er al 360.000 reservisten zijn opgeroepen om, mogelijk, Gaza binnen te vallen en opnieuw te bezetten. De records die worden gebroken worden steeds opgesomd. Maar zien we niet een paar dingen over het hoofd? Zwijgen ze liever aan die talkshowtafels over een paar zaken? 
Tja, de verkiezingen komen eraan en dan word je weer doodgegooid met verkiezingsretoriek. Het is haasje over, bij sommige partijen, als het om straffen gaat bij delicten. Vaak slaan ze daarover op de borst. Ze slaan ook regelmatig hartstikke door met hun veiligheidsfetisjisme, zeker als we de criminologen beluisteren. Soms hoor je er niks van, maar staat het wel in hun uitgangspunten. 
Het maakt niet uit hoeveel onderzoeken er zijn over toenemende veiligheid en afnemende criminaliteit. Het maakt nog minder uit hoe hoog het geluksgevoel is in ons land. Het maakt al helemaal niets uit hoeveel “technische middelen” men inzet. Een deel van de politiek blijft u vertellen dat Nederland een poel van verderf, geweld en roof is. 
Ik hoor de hele tijd dat mensen terug moeten naar hun “eigen land”, omdat “ze” Nederland aan het “omvolken” zijn. Rare term trouwens dat “omvolken”. Het wordt gebruikt door, hou je vast, “etno-nationalisten”. Steeds meer mensen die “Iedereen is van de wereld en de wereld is van iedereen” zingen, praten dat na. Op harde toon wordt geroepen: “Rot op naar je eigen land!” 
Heeft u ook de laatste ontwikkelingen gezien en gehoord over het gedrag van de vliegindustrie? Je weet eigenlijk gewoon niet wat je hoort en ziet.
Het mag niet van de huisregels, het (stiekem) opnemen van een rechtszaak. Dat staat soms aangekondigd in de rechtbank en soms zegt een rechter dat ook aan het begin van een zitting. Maar is dat ook terecht en is dat wel in het belang van een verdachte of klager?
De reactie van KLM is natuurlijk voorspelbaar.
Wat hebben we toch een malle Gemeenteraad en college van burgemeester en wethouders. Ze lobbyen wat af, het lijkt wel een hobby!
Leest en hoort u ook regelmatig mensen die hun trieste verhaal doen over wat hen is overkomen? Vaak zijn ze dan boos, verdrietig of gewoon heel erg teleurgesteld. Ze zijn dan, om maar wat te noemen, te grazen genomen door vrienden, familieleden of collega’s. Maar ook zijn ze vaak besodemieterd door bedrijven of instellingen. 
Soms krijg ik dingen niet bij elkaar in mijn hoofd. Regelmatig zie ik gebeurtenissen voorbij komen waarvan ik denk: zijn we van het padje af? Hebben mensen geen geweten, of leven ze in een wereld waar heel veel zaken niet worden genoemd of genegeerd?
Als columnist en radiomaker, maar ook als oud-politicus, ga ik graag in discussie met iedereen en over onderwerpen waarvan ik in ieder geval iets weet, of waarover ik me laat informeren. De laatste jaren doe ik dat ook op social media. Heel vaak kom ik dan een mening tegen waarvan ik denk: hoe kom je erbij, wie wordt hier nu weer nagepraat of je hebt het ècht bij het verkeerde eind? 
In ben een zelfkastijder. Ja èch wèl! Ik ben zo’n type dat met regelmaat vergaderingen van Gemeenteraden volg en er ook inspreek. Soms als belangenbehartiger namens FNV-leden met een uitkering, dan weer als ondersteuner van een PVV Raadslid die door zijn eigen partijgenoten werd gecriminaliseerd en bedreigd, dan weer als vertegenwoordiger van de grootste bewonersorganisatie van Nederland m.b.t. vliegverkeer (www.btvrotterdam.nl & www.schipholwatch.nl). 
Op de socials zie je BBB coryfeeën juichen over hun mogelijke overwinning tijdens de komende Statenverkiezingen. Ze zijn nu al in feeststemming. Maar daar is wel iets bij op te merken.
De meeste lezers van deze site weten dat ik de belangen behartig van diverse groepen en mensen. Dat gaat om mensen die zwaar te lijden hebben onder het lawaai en de luchtvervuiling van vliegverkeer, cliënten van sociale diensten, maar ook het belang van een individueel PVV-gemeenteraadslid die in zijn veiligheid en belang werd bedreigd. 
Wat is de tijd snel gegaan. Dit is alweer de 100e column voor ons huis aan huisblad. Toen ik dat zag dacht ik: goh wat is nou de column die me het meeste is bijgebleven? Zonder aarzeling is dat de column van 12 februari 2019. De titel is: “Ik word zo een drankorgel!” De redactie van Groot Nissewaard schreef er het dringende verzoek bij: “Help Alfred s.v.p. niet aan de drank”. 
De branchevereniging van reisorganisatoren negeert een heel groot deel van de reisbranche!
De Raad van State laat feitelijk toe dat overheden informatie verstrekken waardoor je in strafrechtelijke problemen kunt komen! Het is een heel verhaal, voortkomend uit een ruim 350 pagina’s dossier, maar het is wel belangrijk. 
Ik besef dat ik juichende reacties op internet krijg van lieden met gekke buitenlandse vlaggetjes en dwaze namen. Juichreacties omdat men denkt dat ik stop met stukkies schrijven. Ze hebben vette pech, want ik mag van onze uitgever u weer ‘n jaartje verrassen met mijn mening. En nu mijn stukje voor deze week. 
Vandaag werd duidelijk dat de Nationale Ombudsman forse kritiek uitte op het seponeringsbeleid van het Openbaar Ministerie. Een van de problemen is dat mensen in een situatie komen waarin ze een “strafblad” oplopen zonder dat ze door een rechter zijn veroordeeld. Van dat strafblad kom je, omdat het OM vaak niet overgaat tot correctie van een seponeringscode, niet af. Daar kun je veel last van krijgen. Daarover klaagde ook ik bij de Ombudsman. 
Heeft u wel eens een Raad/Staten of commissievergadering bijgewoond? Dat kan tegenwoordig ook gewoon thuis achter je computer of smart-tv. U krijgt dan een mooi inkijkje van hoe het daar aan toegaat.
Ik ben een “zo nu en dan” bezoeker van ons theater De Stoep. U weet wel, dat ruimteschip langs de Schenkelweg in Spijkenisse. Ik was nooit voorstander van dat futuristische gebouw, ter vervanging van het theater aan het Uitplein. Het kostte een partij geld, allemachtig! Ik was ooit bestuurder van een actiegroep “Stop de sloop van de Stoep”. 
We hebben net Prinsjesdag achter de rug. En wat werd er weer gestrooid met geld. Het leek wel de vooravond van een landelijk verkiezingsjaar! 
Ik ben best wel een fervente gebruiker van de sociale media. Behalve dat ik daar vaak flink wordt uitgescholden door lieden met de allergekste namen en vlaggetjes, lees ik daar ook de stoerste commentaren op mensen die zich inzetten voor stad en land. Soms is het te lachwekkend om te lezen, zo bot en stompzinnig is het. 
Je krijgt het de hele dag naar je hoofd geslingerd door luidruchtige, puinstortende en blokkerende “bezorgde boeren” en reaguurders: “Er wordt niet geluisterd naar de boeren”. Ook de media nemen dit ogenschijnlijk onbekritiseerd of klakkeloos over van de mannen met tractoren die de samenleving opzettelijk proberen te ontregelen. 
Vorige week verscheen er in het AD een uitgebreid verhaal over het steeds maar toenemende aantal camera’s in Rotterdam. Daar beginnen raadsleden zich wel achter de oren te krabben. Men begint zich na vele jaren af te vragen wat het nu eigenlijk oplost. Dat krabben mag nu ook wel eens gaan beginnen in onze gemeente. Ook binnen onze gemeenteraad bestaat het idee om 
Je kunt als burger in Nederland een strafblad oplopen terwijl je onschuldig bent. En het kwijtraken van die aantekening is een hele klus.
Er is heel veel discussie over de luchtvaart. We weten het intussen allemaal wel. Het is zeer vervuilend en maakt erg veel lawaai. Dat veroorzaakt permanent gezondheidsproblemen rond de luchthavens. Eigenlijk is daar weinig aan te doen, behalve zeer fors minder vliegen. Toch worden we doodgegooid met allerlei (on-) mogelijke technofixenom ons te laten geloven 
Heeft u dat ook wel eens? Dan lees je iets wonderbaarlijks of zie je prachtige plaatjes en dan denk je: Ja zeg, dat gaat zomaar niet! Heel vaak komt dat uit de hoek van politici of bazen van grote bedrijven. Vaak komt er dan iets bij van “innovatie” of prachtige getallen die eigenlijk onmogelijk kunnen kloppen. 
Nu gisteren de stikstofplannen zijn gepresenteerd, is duidelijk dat onze boeren zwaar worden getroffen. Vooralsnog als enige sector en dat is onterecht. 
Al meer dan een jaar worden we doodgegooid met reclamespotjes van een Amerikaans beveiligingsbedrijf. Dag in dag uit worden we bang gemaakt voor mogelijke inbraken. En dat bedrijf heeft natuurlijk dé oplossing voor uw angst op een inbraak. Dat is een bekende marketingtruc! Dat gaat overigens met behoorlijk slecht geacteerde spotjes. De bestrijding van die angst mag overigens u wel wat kosten! 
Wat een nieuws! KLM houdt een wedstrijdje duurzaam vliegen. Dat was zaterdag te lezen in het 
Ojee, ben ik nu opruiende taal aan het schrijven? Komt straks justitie achter me aan om me corrigerend toe te spreken? Ik hoop van niet, want ik doe aan vrijheid van meningsuiting.
En weer is er een oorlog waardoor ongelofelijk veel mensen op drift raken. Vreselijk! Ik kan er bijna niet naar kijken. Eerst al die oorlogen die door het westen zijn begonnen en dan nu weer de Russen. Het is een aaneenschakeling van geweld, dood en verderf met als gevolg miljoenen ontheemden.
Kent u dat gevoel? U ziet een mooie video over een handige innovatie die de wereld geweldig gaat verbeteren. De reacties zijn lovend en u merkt dat u deelt in het enthousiasme. Een voorbeeld vloog laatst voorbij op LinkedIn. Een personenauto met motorpech hield in zijn eentje een hele file mensen op. Maar niet getreurd, want daar kwam een best wel kleine drone aanvliegen die de auto soepel wegtakelde. 
Dat is wat je mensen vaak hoort eisen. Er lijkt in ons landje veel weerstand te bestaan tegen het afdragen van belastingen. Op websites, Facebook en ander media blijken mensen vaak flink tekeer te gaan tegen de belastingheffers. “Zakkenvullers zijn het allemaal” lees en hoor je dan vaak. Maar is het wel terecht en is het wel handig om minder belastingen te willen betalen? 
Schiphol moet zorgen dat er balies zijn en meer voorzieningen zodat de luchthaven kan functioneren, maar heeft minder te zeggen over de werkwijze van de luchtvaartmaatschappijen dan directeur Benschop doet voorkomen.
Wilders ging enorm tekeer tegen collega Kamerleden met een niet-Nederlandse achtergrond. Maar ook tegen onder anderen familieleden van Kamerleden en een echtgenoot van een minister.
Wij mensen zijn wel een beetje wonderlijk bezig. We maken deel uit van de schepping, maar we vinden alle andere schepselen Gods maar lastige wezens. Steeds vaker zien we wilde dieren in natuurgebieden maar als oorzaak van overlast. In het landbouwgebied worden die dieren alleen maar gezien als schadepost. 
Het is aan de orde van de dag in de media. Er worden deskundigen gevraagd naar hun mening of onderbouwing van een standpunt. Vaak gaat het om mensen met titels als professor, doctor, ingenieur of meester. Maar gaat dat wel altijd goed? Ik zeg: NEE! Heel vaak gaat het verkeerd omdat de verkeerde deskundige vragen beantwoordt. 
Je moet je toch echt afvragen waarom wij dieren straffen, vaak ook ernstige verwondingen laten oplopen, omdat wij bang zijn van de medemens uit een ander land. Ik zie bijna iedere dag beelden van dichte grenzen. Hoge hekken, gevaarlijk prikkel- en razordraad.Kilometers en kilometerslange muren en afrasteringen.
Sta ik gezellig in één van de twee rijtjes bij de viskraam klaar om als goede en afvallige katholiek op een vrijdag verse zeevangst in ontvangst te nemen. Staat er een mevrouw van dik in de 50, zonder mondkapje, superstoer te doen en met zeer luide stem te verkondigen dat ze absoluut géén coronavaccinatie gaat nemen. Haar man en zoon gingen dat ook he-le-maal niet doen. 
In deze tijd zijn er allemaal beschouwende vergaderingen tijdens begrotingsbehandelingen in de politieke arena’s. Ik ben een beetje een nerd (hoho, niet te enthousiast bevestigen op Facebook of hieronder bij de reacties!), dus ik luister dan naar die vergaderingen in verschillenden gemeenten. En er valt me een soort van rode draad op.
Zo word ik om de haverklap lastiggevallen, uitgescholden en zelfs valselijk beschuldigd van het plegen van strafbaar handelen door “consultants” en register mediators die staan ingeschreven in het MfN-register. Dit slechts omdat ze mijn rol van belangenbehartiger niet accepteren of verwerpen. Vrijwel nooit wordt de inhoud, van wat ik te berde breng, deugdelijk bestreden. Lees verder →