
Luchtvaart-minister Barbara Visser opende eerder deze week een proefopstelling met zeecontainers waar onderzoekers van de TU Delft gaan onderzoeken hoe wonen in de vliegtuigherrie alsnog salonfähig kan worden gemaakt. Wat is er aan de hand? Al decennialang is het vrijwel onmogelijk om woningen te bouwen in de regio Schiphol. Het lawaai is er te heftig omdat er jaarlijks meer dan 500.000 vluchten scheren over de woonwijken. Lees verder
De laatste tijd kijk ik, in plaats van een talkshow, naar “Voor de rechter” Op RTL5 en RTLXL. Ik vind dat een absolute aanrader voor mensen met een makkelijke mening over de rechtspraak. Ik moet zeggen dat iedere aflevering weer boeit. Het zijn gewone zaken, gewone overtredingen, gewone mensen. Het zijn vaak mensen die gewoon iets superstoms hebben gedaan en daarvoor verantwoording moeten afleggen bij de rechter.
Als je zaken beter wilt regelen, zoals een schonere lucht, een stillere omgeving, een echt gelijke positie van vrouwen, goede burgerrechten en zo nog een hele rij van verbeteringen voor iedereen, dan krijg je steevast toegeroepen dat we niet het beste jongetje van de klas moeten willen zijn. Dat gebeurt dan in een tijd dat ons landje ongeveer onderaan allerlei lijstjes staat, of hooguit in een middenmoot, achter Cyprus ofzo.
Je ziet ze steeds vaker, aangewakkerd door tv spotjes over beveiliging die de onveiligheidsgevoelens versterken, camera’s aan de gevels van woonhuizen en bedrijfspanden. Daardoor worden steeds vaker hele straten in de gaten gehouden. Dan komt de vraag opborrelen: kan dat allemaal zomaar? Wie geeft de camerabezitter het recht om God en iedereen in de gaten te houden?
U leest het ook wel in de krant en ziet het op de buis: burgemeesters die de ene na de andere stoere maatregel aankondigen. Dat doen ze ook nog eens in tijden dat er statistisch niet zo vreselijk veel aan de hand is. Waarom gebeurt dat steeds, vroeg ik me af. Wat is toch die behoefte om stoere taal uit te slaan en na ieder incident nieuwe vrijheidsbeperkende maatregelen te nemen die de hele bevolking treft.
Het is zo’n beetje aan de orde van de dag in kranten en andere media. Er worden deskundigen gevraagd naar hun mening of onderbouwing van een standpunt. Vaak worden dan die standpunten of meningen verkondigd door mensen met mooie titels als professor, doctor, ingenieur of meester. Dat is natuurlijk prachtig, maar gaat dat wel altijd goed?
Om een eerlijke bijdrage te leveren aan de klimaatafspraken uit Parijs, moet het aantal vliegbewegingen in heel Nederland terug naar 200.000 per jaar. Als dat niet gebeurt, dan moeten anderen deze bijdrage extra leveren bovenop de eigen CO2-reducties: boeren, burgers, Tata, de cementindustrie en data centers. Dat is de politieke keuze die nu voorligt in Den Haag.
Dan sla je de krant open en er staat weer een enorm artikel waarin de A4-Zuid ten tonele wordt gevoerd. Toen dacht ik: zijn er weer verkiezingen in het land? En jawel hoor. De Gemeenteraadsverkiezingen komen eraan. Dan komen de holle frasen weer boven tafel. Dan komen dezelfde argumenten en stoere teksten weer van vooral lokale partijen zonder zetels in Den Haag. Steeds dezelfde teksten, steeds dezelfde partijen. Dat gaat al een jaar of 20 zo. En zijn we daar dan mee geholpen? Welnee!
Sommige lezers zullen denken: wat zegt die oude pacifist nu weer? Is de bliksem bij hem ingeslagen? Je zou het denken, maar ik speelde toch opeens met die gedachte.
U heeft het misschien al gelezen of gehoord. De wetgeving met betrekking tot het welzijn van dieren is flink gewijzigd. De wet bepaalt, en ik zeg het in mijn eigen woorden, dat je dieren mag houden, maar dat ze wel hun natuurlijke gedrag moeten kunnen vertonen. Dat heeft wel gevolgen voor iedereen die een huisdier houdt. Honden in te krappe hokken houden? Mag niet meer. Parkieten alleen in een kooi opsluiten? Afgelopen. Konijnen opgesloten houden in te kleine hokken? Finito. Wilt u een huisdier houden?
De covidpandemie heeft nogal wat gevolgen. Een van de vele gevolgen is het verstoren van de natuur. In de eerste periode was het tamelijk rustig in de spaarzame natuurgebiedjes in Nederland. Tijdens de eerste tijd van de avondklok werden er in de avond en nacht veel minder dieren doodgereden. Dat is passé! 
Heeft u dat ook wel eens? Dan lees je iets en dan denk je: lees ik dat nu heel goed, of zit er een stofje in mijn ogen? Even wrijven en dan kom je tot de schokkende ontdekking dat iets er echt staat!
Er wordt in de luchtvaartbranche wat af- en nagepraat over zogenaamde groene energie om de vliegtuigen erop te laten vliegen. Maar kan dit allemaal zomaar?
Er is heel veel discussie over de versoepelingen in de coronacrisis. Ik schreef daar eerder al over. We zouden allemaal “smachten” naar van alles en nog wat, terwijl we juist hebben laten zien dat we heel goed kunnen zonder heel veel zaken. Zo zijn we helemaal niet slechter geworden van thuiswerken, stiltes in de avond door een avondklok en heel veel minder reizen naar spotgoedkope bestemmingen.
Vorige week presenteerde Zestienhoven een plan om met elektrische vliegtuigjes te gaan vliegen naar Groningen
Deze week maakte wethouder Victor Everhardt (D66) van de Gemeente Amsterdam
Volgens de talkshows zitten we allemaal te “smachten”. Smachten naar een veel te goedkope vliegvakantie naar overvolle resorts aan buitenlandse kusten van landen met dubieuze regimes. Resorts, ik vertaal het even naar toeristengevangenissen, waar we kennelijk naar moeten uitkijken volgens de reisbranche. Toeristengevangenissen! Want, zo blijkt uit de gegevens,
Je kent het wel. Je probeert uit te slapen in het weekend, of je moet tijdig naar bed vanwege een vroegertje de volgende dag en dan komen ze weer hoor, die middelbare mannen op hun motoren.
Wij mensen zitten te klagen over de avondklok. Het is allemaal zo lastig en er wordt zelfs beweerd dat jongeren er zwaar geestelijk onder lijden. Zoals altijd kijken we maar één kant op. De “ik“ kant. “Ik” moet altijd, overal en anytime ergens naartoe kunnen reizen. “Ik” mag niet belemmerd worden in mijn consumptiegedrag en snelheid. Daarbij komt nog het “mijn”
De luchtvaartindustrie schermt graag met de zegeningen van kunstkerosine. Dat is vliegtuigbrandstof die gefabriceerd wordt van CO2 en (liefst) groene waterstof. Wat ze er niet bij vertellen is dat het maken van kunstkerosine enorme hoeveelheden stroom kost.
Als je werkloos wordt en een uitkering ontvangt krijg je te maken met een sollicitatieplicht. Terecht natuurlijk, want als je kunt werken en voor jezelf kunt zorgen moet je dat ook doen. Daar hoort een sollicitatieplicht bij. Maar hoe die plicht nú is geregeld leidt tot volslagen belachelijk situaties. Niet alleen dat, maar ook tot ongewenste gevolgen. Gevolgen voor de werklozen, maar ook voor de werkgevers.
Dat is een dreigende ramp voor vrijwel heel werkend Nederland. Weg mooi huis, weg mooie auto, weg welzijn!
U zult wel denken: Daar hebben we hem weer, die vreselijke linkse rakker. Maar lees toch even dit kleine stukje uit! We mogen volgende week allemaal aan de bak. Hop, naar de stembus. Maar wat gaan we dan stemmen? Gaan we luisteren naar de getrainde lijsttrekkers op televisie en radio of gaan we luisteren naar ons eigen geweten? Wat wilt u echt?
Het is weer verkiezingstijd, een tijd waar tegenwoordig de trollen, bots en anonieme reaguurders weer overuren draaien. Hele dagen word je lastiggevallen met allerlei berichten die je op andere gedachten moeten brengen. Als bekend is dat je een bepaalde richting op denkt krijg je het soms zwaar. Je wordt gebombardeerd met haatmail, scheldkanonnades, en andere onheuse bejegeningen.
Tegen de tijd dat iedereen doorheeft geschiphold te zijn, is de luchtvaartindustrie alweer jaren geen strobreed in de weg gelegd om door te gaan op het aloude pad van groei, vervuiling en klimaatverandering
Ik behoor tot de generatie die je kunt aanduiden als senioren. Ik ga misschien nog 20 – 25 jaar mee op deze aardbol. Statistisch gezien zal ik tussen 2035 – 2045 het tijdelijke voor het eeuwige verwisselen. Toch mag ik meebeslissen over zaken die gaan over de eeuwen na 2040. Dus als ik stem heeft dat effect op de generaties die nu volwassen worden en hun kinderen.
Er was eens een stadje in de polder waar steeds van alles misging. Het stadje lette er niet op de belangen van de burgers met de krapste beurs en de grootste afhankelijkheid. Erger nog, het liet mensen die veel zorg nodig hadden heel lang wachten, want het bestuur van het stadje had niet genoeg geld over voor zorg, maar wel voor sport. Ook liet men mensen gedwongen werken, zonder salaris.
Landelijk nieuws: Een vrouw, die een beetje werd geholpen door haar moeder, gewoon om uit de droevige armoede te blijven, werd gekort op haar uitkering en beticht van fraude. Ze moest vervolgens € 7000,- betalen aan de gemeente. De gemeente vond het gek dat er merkartikelen stonden in haar keukenkastjes. Dat mag natuurlijk niet, dat moesten c-merken zijn! Als u een uitkering krijgt mogen ambtenaren naar hartenlust huiszoekingen doen, zonder toetsing.
Nog een paar dagen en dan is het Kerstmis en 2021. Dit is een mooie tijd om terug te kijken en vooruit te denken. Een tijd waarin men best wel vergevingsgezinder is dan de rest van het jaar. Het zal ‘m zeker ook zitten in de teksten die we traditioneel lezen en horen. “Vrede op aarde en in de mensen een welbehagen!”
Het is me wat in de politieke arena. Het is altijd goed luisteren naar wat men daar zegt of vooral niet zegt. Dat is best wel lastig voor bijna iedereen, dus ook voor de mensen die u gekozen hebt in de Gemeenteraad. Die mensen hebben het vaak zwaar. Die moeten door dikke rapporten spitten, die vaak totaal onleesbaar zijn. Zelfs voor de geoefende lezer zijn ze bijna niet te doen. En dat is niet voor niets zo.
Het was een lange zit. Ik luisterde en keek voor u mee naar een live uitzending van de Gemeenteraad van onze stad. Dat is nog geen eenvoudige opgave. Met dat corona-videovergaderen gaat het niet vooruit. “Hoor je het ruisen der golven” van de Havenzangers kwam bij me op, zoveel ruis zat er op de lijn. Maar je mist ook heel veel. Hoe reageren Raadsleden non-verbaal op elkaar. Je ziet het niet. Dus het is daardoor wel een beetje veel saai. Totdat……
Kortgeleden haalde ik de jaarlijkse griepprik bij de huisarts. Dat doe ik al jaren, en dat helpt me echt. Sinds ik hem haal heb ik geen griep meer gehad, terwijl ik daarvoor regelmatig de klos was en als een èchte kérel voor dood op bed lag. Maar nu is alles opeens helemaal anders.
Voorzitter Alfred Blokhuizen van de 
Columnist
In ons landje kun je helemaal verstoken blijven van nieuws. Er zijn mensen die ervoor kiezen om alleen die tv kanalen te bekijken die geen nieuwsprogramma’s hebben. Ze luisteren naar muziekstreamingsdiensten en ze hebben een “nee-nee” sticker op de brievenbus. Hierdoor krijgen ze ook deze leuke krant nooit. Dat is wel een probleem.
Het is een bekend fenomeen. Als bedrijven in de problemen komen, staan de durfkapitalisten te trappelen op de stoep. Dat was zo bij de Nederlandse dagbladen, bij de Hema en bij tal van andere ondernemingen waar Nederlanders voorheen trots op waren. De durfkapitalisten, in de volksmond ook wel roofkapitalisten genoemd, kopen een nagenoeg failliet bedrijf op en stoten de zwaarst verlieslatende afdelingen af.
Sinds 2 weken kun je meekijken met Gemeenteraadsvergaderingen van Nissewaard. Een fraai camerasysteem brengt de sprekers keurig in beeld, dus je kunt zien waar al die wonderlijke zinnen uitkomen. Want soms is niet te begrijpen wat men vertelt door al het vakjargon dat men gebruikt. Maar goed, daar gaat het me niet om vandaag.
Luchtvaart is zwaar vervuilend. Het debat óver de luchtvaart is vaak sterk vervuild. Er worden trucs uitgehaald om de grote problemen te verhullen die de sector veroorzaakt voor de samenleving. In de discussie worden luchtvervuiling, lawaai, ruimtebeslag en economie steeds uit elkaar getrokken. Daarmee wordt de discussie onzuiver en onoverzichtelijk. En dat gebeurt niet per ongeluk.
Kortgeleden schitterde onze burgemeester in Op1, m.b.t. preventief fouilleren. Gelukkig was hij redelijk genuanceerd over de successen van die grote inbreuk op de privacy van mensen. Bij fouilleeracties blijkt maar 2% van de 1500 mensen iets bij zich te hebben waarvan je zou kunnen denken dat het een wapen zou kunnen zijn. Veel betekenend was zijn uitspraak: “Overheid doe wat tegen de incidenten”. Nou ja, dan doe je maar wat.
De kranten staan er de laatste paar jaar vol mee. Beschuldigingen aan het adres van China en Rusland. Ze zouden zich schuldig maken aan spionage. Het is zelfs zo erg dat ik geen Chinese deurbel mag kopen, want dat is een enorme bedreiging. En die stoute Russen zijn bezig onze samenleving een beetje te destabiliseren. 
Ach, noem me een privacyfreak. Ik ben altijd nieuwsgierig wat instanties van me weten en wat ze van me verzamelen. We hebben de laatste tijd nogal schandalen gehad bij de overheden. Dat ging allemaal om fout gebruik van gegevens van nietsvermoedende burgers. Ik ben daardoor wel een beetje wantrouwend geworden. Vooral omdat overheden zó tégenstribbelen als je info vraagt.
Het is al langere tijd aan de gang. In een reeks gemeenten wordt de Participatiewet misbruikt om mensen in de bijstand gratis te laten werken. Men noemt dat werkervaringsplaatsen creëren. En weet u wat, aan werkervaringsplaatsen zitten geen tijdslimieten. Je kunt mensen “eeuwig” in zo’n situatie laten zitten. Zo wordt de ene werkervaringsplaats op de andere gestapeld, zonder dat er ooit een normaal betaalde baan van komt. Want ja, je raakt nooit ervaren genoeg, toch?
Als we het mondkapje verplichten is iedereen onherkenbaar en dus eigenlijk een soort van verdacht of onderdrukt, als we de redeneringen volgen die bij de invoering van het boerkaverbod voorbij kwamen.
Je ziet het aan de foto hiernaast, ik ben een man op zekere leeftijd. En dan weet je het wel. van is je hormoonhuishouding iets anders. Dat moet natuurlijk worden gecompenseerd, je kunt niet anders. Je wilt toch niet uit de gratie vallen? Dus wat doe je dan? Juist, je gedrag aanpassen.
Tot mijn ontsteltenis las ik een artikel in het NRC waarin de directeur Meiltje de Groot, van Twente Airport, doodleuk vertelde dat “over 10 jaar afstanden tot 1000 km elektrisch kunnen worden gevlogen”. Ik weet niet wat in deze directeur is gevlogen, maar het is een onzinverhaal. Een onzinverhaal dat keer op keer wordt herhaald door de luchtvaartsector. Maar het verhaal deugt niet, en men weet het.
Het is de laatste jaren schering en inslag: Van-dik-hout-zaagt-men-planken-politiek. Journalisten melden terecht over die “spannende politiek”. Media dwepen met het Engelse Lagerhuis, waar politici van alles roepen en driekwart van de debatten niet te verstaan zijn door de rotherrie en het geroep van hey-hey, yeah-yaeh en order-order. Lekker spannend! Maar waar is de inhoud? Wat hebben we aan dat geroep? 
Ik woonde kortgeleden een webinar bij over elektrisch vliegen van Rotterdam The Hague Innovation Airport (RHIA). De bedoeling van het webinar was om de geesten rijp te maken om achter de elektrische belofte te gaan staan. Althans zo kwam het bij mij over.
Het is me wat, hele volksstammen praten beleidsmakers na, als ze het hebben over elektrisch vliegen. Dat gaat heel veel luchtvervuilingsproblemen wegwerken, zeggen ze! Zelfs Paternotte van D66 is een enorme pleitbezorger van elektrisch vliegen en draagt dat wekelijks uit. Maar het lijkt erop dat ze in Den Haag niet hebben doorgedacht. Het gaat juist heel veel problemen veroorzaken.
De coronacrisis eist zijn tol, en niet zo’n beetje ook. Mensen voelen zich opgehokt en zijn best wel bang, ook al wordt het wat losser. In de supermarkt ben ik er een paar keer getuige van geweest dat mensen boos op elkaar worden. Ik zie ook dat een deel van de personeelsleden niet zo goed kan omgaan met die boosheid.
In deze tijden van corona-ellende schieten we elkaar natuurlijk te hulp. De regering heeft zelfs een enorm plan om het bedrijfsleven te ondersteunen. Maar is daar geen kritische noot bij te plaatsen? Ik denk van wel.
Het ziet er niet best uit voor de vakantieplannen voor menigeen. Een fijne vakantie naar verre oorden zit er niet in. Zomaar naar een Nederlands vakantiepark gaat ‘m ook niet worden, helaas. De coronacrisis gaat er helaas toch voor zorgen dat de vakantiebestemming “thuis” wordt. Dat is niet leuk voor heel veel mensen. Maar het is niet alleen slecht nieuws. Het biedt ook kansen om het leven voor heel veel jaren een stuk goedkoper te maken.
Wij burgers die wonen rond vliegvelden weten niet wat ons overkomt. Opeens horen we vogels fluiten, kunnen we de ramen lekker openzetten om het huis te luchten, kunnen we de was gewoon buiten hangen, kunnen we ongestoord tegen elkaar praten en zelfs uitslapen. De lucht heeft een diepere en strakblauwe kleur en het ruikt ook heel anders, heel veel frisser! Die kerosinegeur is helemaal verdwenen.
De door de regeringen gestimuleerde marktwerking is overal aan het ontsporen. De rij aan problemen in de zorg, onderwijs, OV et cetera is langzamerhand eindeloos geworden. Dat komt mede doordat geld verdienen voorop is komen te staan en niet de dienstverlening en het welzijn van ons allemaal. Eén branche springt er echt uit: de luchtvaart.
Het lijkt erop alsof je geen kritische noot mag kraken tijdens de coronacrisis. Ook is het net of je geen nieuwe ideeën mag voorstellen. Voor je het weet krijg je naar je hoofd geslingerd dat je geen verstand hebt, of dat mensen wel iets anders aan hun hoofd hebben dan aan iets nieuws te beginnen. Ik denk dan: wat een onzin. Omdat heel veel stilligt, heb je juist alle tijd om eens na te denken over de tijd ná deze crisis.
Naar schatting hebben 2100 Nissewaarders last van het horen van een brom. Daar hebben ze de hele dag last van en houdt hen heel vaak uit de slaap. Dat is geen fantasie, het is ècht. Deze mensen die er last van hebben zijn niet ziek, maar hebben een uitzonderlijk gehoor. Hoewel uitzonderlijk horen, vinden ze zelf vrijwel geen gehoor bij mede-Nissewaarders en, nog erger, ook niet bij de autoriteiten of politiek.
Mijn nagels zijn afgekloven, Ik kijk schichtig om me heen, met angst en beven loop ik richting een hoek van de straat, ik knipper zenuwachtig met mijn ogen, Ik durf de deur niet meer uit. Ik ben ongelofelijk bang. Wat is er toch aan de hand met deze, normaal gezien, onbevreesde man? Wat maakt me een nerveus wrak? Nou, het is de stroom aan berichten over onveiligheid. 




Natuurlijk wens ik u alle goeds voor dit nieuwe jaar! Een paar wensen haal ik er graag voor u uit.





Nissewaard is trots op alle vrijwilligers die hard werken om de gemeenschap draaiende te houden, zeggen ze. Veel organisaties draaien op de enorme inzet van vrijwilligers. Beter nog, een hele reeks organisaties zouden hun werk niet kunnen doen zonder die inzet. Het maatschappelijk verkeer zou zo ongeveer platliggen zonder al die helden. 

Toen ik de anti-boerkawet las en haar memorie van toelichting (gebruiksaanwijzing) moest ik eigenlijk lachen. Wat een knullige wet is dat! Vrijwel onuitvoerbaar, want het is zo geschreven dat je op een mooie zomerdag de helft van de bus moet ontruimen, vanwege de zonnebrillen, hoedjes en petjes. Je kunt dan niet die ene mevrouw eruit halen met een nikab. Dan moet iedereen op de bon.
Ik ben helemaal om. Na honderden scheldpartijen, verwensingen en analyses van mijn verstandelijke vermogens ben ik echt helemaal om! Ik ben overtuigd: alles is de schuld van extreem linkse cryptocommunisten, gutmenschen en nep professoren in dienst van de geheimzinnige Bilderberggroep! 

Ik waagde een kijkje in een discussieforum op Facebook, tegen beter weten in. Eentje speciaal voor onze stad, zei men. Ik werd door een kennis erop gewezen. Een man op het forum had een mening over mijn werk als belangenbehartiger. Deze man is werkzaam in het maatschappelijk middenveld en was zelfs voorzitter geweest. Hij weigerde ooit met me te spreken over de problematiek rondom de positie van bijstandsgerechtigden. Verder een andere man, waarvan “zijn” politieke partij onvoldoende aanhang verkreeg bij verkiezingen. Je zou denken dat dat mensen zijn die verder kijken dan hun neus lang is. Helaas! 









De verkiezingen komen eraan, nog een weekje! Dan mag u uw stem uitbrengen op de provincie en het waterschap. En heel vaak gaan mensen stemmen op partijen waarvan ze de lijsttrekker wel leuk vinden. Maar wat die partijen willen is vaak helemaal niet duidelijk. Dat is een recept voor teleurstelling en chagrijn na de verkiezingen.